*" Rouw is liefde die zijn adres is kwijtgeraakt.’*****

Rouw en verlies


Allemaal komen we in aanraking met verlies, het leven bestaat niet zonder
Dat klinkt misschien zwaar, maar zo voelt het voor mij niet.
Juist als het over de dood mag gaan, gaat het ook zo over de Liefde en het Leven.

Rouwen om wat je mist, betekent ook bezig zijn met waar je je aan hebt gehecht.

Met de tranen die je huilt om wat niet meer is stroomt ook de liefde voor wat nog leeft in je hart.

Afscheid nemen en rouwen gaan ook over verbinden en houden van.
En dus over leven.

Voor mij persoonlijk is van jongst-af aan de ruimte tussen hemel en aarde, mijn shuilplek geweest, hier ligt mijn gave en opgave. De hemel met de aarde verbinden, met mijn voeten op de grond, om-kijken naar dat wat ooit zo'n pijn deed. De schaduw en de leegte opnieuw verzorgen. Verbinden in veiligheid.****

Afscheid nemen, waren ze in de familie niet zo goed in, weg-lachen of in een theedoek stille tranen huilen. Als kind zoek je hier onbewust een antwoord op.
Het kan heel verhelderend zijn om met milde ogen naar het familie systeem te kunnen kijken. Hoe en of er bedding is geweest, voordat wat nooit meer overgaat.

Het kan een hele klus zijn soms. Een klus die je zelf te doen hebt, maar het hoeft niet alleen.

Het is een eer om samen te zijn, op de oevers van het tijdelijke en het eeuwige.
Een havenbaai op Terschelling, waar je kunt schuilen voor de storm, samen de stormschade opkunt nemen. En misschien,voorzichtig,opnieuw je schip optuigen.

Ook de dood in families laat sporen na, waar de rouw niet genomen is, zien we zware druk ontstaan.
Kunnen wij dit Systemisch (uit liefde) gaan dragen in ons lichaam. Het weer kunnen adresseren, terug geven kan helpen bij verlate rouw,levende rouw, het wil gekend zijn. Op de juiste plek,daders,slachtoffers alles hoort erbij.

*DoorLEVEN *

Weet je even niet meer hoe je verder moet?

Vraag je je af of dat wat je voelt wel normaal is?
Kun je wel iemand gebruiken die niks gek vindt en waar je dus alles tegen kunt vertellen?

Voel je niet meer zo goed waar je levensstroom zit?
Wil je dat er iemand is met volle aandacht voor jouw verhaal?

De rouw en het rauwe van het bestaan verwerken we niet, het verwerkt ons. Juist daar hebben wij mensen, stille getuige nodig die aanwezig kunnen blijven, ook al zijn je handen leeg en kun je niets doen om het goed te maken.

Leert -Wibe Veenbaas- ons zo mooi.

'Rouw is de achterkant van de zelfde medaille die LIEFDE heet.'
-Wibe-

Ik kom graag een tijdje naast je lopen, staan of zitten.

Een confortabele plek om je onconfortabel te voelen,te ont-moeten
Compassie,veiligheid,verbinding,vertragen,liefde zijn mijn sleutel woorden.

Rouw volgt niet alleen na het overlijden van een dierbare.
Er zijn vele vormen van verlies waar we niet altijd bij stil staan.
Verlies van gezondheid, werk, relatie, vertrouwen, geld, woning, mantelzorg, kinderwens. Een verloren, gedroomde toekomst**.

Leven met Verlies. Samen met Mieke Ankersmit geven wij een retraite op Terschelling om hier (alsnog) bij stil te staan.

Hoe sta je open voor verlies en tegelijkertijd door-leven, (weer)oog hebben voor de toekomst en wat deze van je vraagt. hoe kom je weer op verhaal?
De eerste week van November met Allerzielen, kun je aansluiten in deze groepsretraite.

"je bent wat je hebt verloren"
-Mieke-

Elk verlies laat sporen na, ook al ben je je daar niet altijd van bewust.
Rouw kan fysieke klachten, een verminderde weerstand en psychische klachten veroorzaken.
*
Wat mijn begeleiding uniek maakt is dat ik gesprekken met lichaamswerk combineer, zoals: massage-therapie, meditatie, adem, emotioneel en systemisch lichaam werk.

Praten over het (aanstaande) verlies kan fijn en nuttig zijn.
Echte heling gebeurt echter als je tegelijkertijd verbindt, voelt en ervaart.
Ik help je om meer in contact te komen met je lichaam zodat je gaat voelen welke signalen je lichaam geeft. Dit heb ik zo mogen leren van Connie van der Arend en Claar Verheyen. Grote inspiratie van mijn collega Corinne, rouw met compassie.

*Rouw verstopt zich in gekromde tenen op zoek naar grip
In een bekken dat zich niet helemaal over kan geven aan de stoel die haar wil dragen
In kiezen, op elkaar geklemd
En een trillende vinger die pulkt aan een haaltje
Rouw huist in een teruggetrokken adembeweging in het borstgebied
Een huid die vandaag geen trui verdraagt
In een bolling van een rug
En een keel die slikt
Rouw spreekt via over elkaar geslagen benen
Een opspelende maag
Grote ogen
En de toon van een stem

Het hoofd denkt nogal eens te weten of het rouw is die voor de deur staat of hij een punt heeft en of het nodig is om open te doen.*

-Phoenix opleidingen, Op de rand van het licht-

Het ritueel maakt een grotere ruimte om stil te staan, bij het verweven van wat je hebt verloren. Het Leven en de Liefde vieren, stilstaan bij dat wat gaat verhuizen naar je hart.

Willen jullie als familie ondersteuning in een passend ritueel?
Ik werk met jullie verhaal en hulpbronnen. Maakt niet uit waar jij/jullie in geloven, dit is dan mijn uitgangspunt.

Het ondersteunt (aarzelend) het verkennen en innemen van het nieuwe land.

Dansen aan zee, afscheid aan de waterlijn, zingt BLöF zo mooi.
3D2FFC70-7EB8-47C4-B5E0-DA04999BF549.jpg

Een retraite of traject, sluit jij doorgaans af met een mooie persoonlijk ritueel.

*" Rouw is een omgekeerde vorm van verliefdheid,’*

zegt Carolyn in het programma Kijken in de ziel als ze haar man verliest en met haar puberkinderen achterblijft. ‘Je bent erdoor bezeten, het beheerst alles wat je denkt, ziet en hoort.

Je bent van harte welkom.
Liefs uit Lies, Ilma