Terug naar de Essentie

Samen wortelen in een cyclische reis van verstilling en belichaming

De afgelopen jaren hebben de Terug naar de Essentie-dagen zich verdiept langs vele lagen.
We onderzochten bewegingen in het veld, werkten met beelden en verhalen, en raakten aan wat gezien wilde worden.

Nu is er iets afgerond.
En tegelijk iets dat eenvoudiger wil worden.

In deze nieuwe fase keren we terug naar de kern.

We beginnen met de Overgang —
een moment van bewust stilstaan bij drempels in het leven.
Wat eindigt.
Wat nog geen vorm heeft.
En wat zich aandient wanneer we aanwezig blijven, zonder te duwen.

Van daaruit volgen we de seizoenen.
Als natuurlijke bewegingen die zich laten zien in het lichaam,
in ons systeem
en in het grotere veld waar we deel van zijn.

⸻

Het eiland als herinnering

Het eiland is de plaats waar je terugkomt om je te herinneren aan jouw essentie.

Niet omdat het iets van je vraagt,
maar omdat het niets van je afleidt.

De wind, de zee, het ritme van eb en vloed
brengen je terug naar wat eenvoudig is.
Naar je lichaam.
Naar je adem.
Naar je plek.

Het eiland draagt de bedding
waarin vertraging vanzelf ontstaat
en luisteren weer mogelijk wordt.

⸻

Samen wortelen

In deze bedding nodigt de reis uit om samen met andere vrouwen diep te wortelen.
Om de weg niet alleen te gaan,
maar gedragen door het veld van de groep.

We bewegen door de generaties heen.
Wat in ons is doorgegeven mag gezien worden.
Wat niet langer hoeft te dragen, mag rusten.

We werken met alle delen in ons.
Niet om ze te veranderen,
maar om ze een plek te geven.

In het samenzijn spiegelen we elkaar —
zacht, eerlijk en zonder oordeel.
Zo wordt zichtbaar wat werkelijk aandacht vraagt.

⸻

Alchemie

In deze eenvoud ontstaat alchemie.
Dat wat zwaar, vast of onbegrepen was,
kan langzaam transformeren
tot ons eigen goud.

Niet door te zoeken,
maar door aanwezig te blijven.

⸻
Wat maakt deze reis bijzonder?

Systemisch werken met wat er is
Elke bijeenkomst ontstaat in afstemming met de groep, het seizoen en de plek. Er is geen vast script — we luisteren naar wat zich aandient in het lichaam, het systeem en het veld.

Inzicht dat zakt
Geen snelle antwoorden, maar momenten waarop iets werkelijk landt. Waar kwartjes vallen en nieuwe lagen van bewustwording zich openen.

Eenvoud met diepgang
Een heldere, gedragen aanpak waarin speelsheid, intuïtie en vakmanschap samenkomen.

Parelduiken
Wat verborgen ligt mag gezien worden. Niet om te verbeteren, maar om te herinneren wie je bent — en dat mee te nemen in je leven en werk.

⸻

Waar we naartoe reizen

Levenskracht – een reis naar binnen

Een seizoensreeks voor vrouwen, op het ritme van de natuur

Vier keer per jaar, op de eerste zondag van elk seizoen, kom je samen op het eiland.
Een dag om te vertragen, te verdiepen en je levensstroom weer te laten bewegen.

Het eiland is de plaats waar je terugkomt
om je te herinneren aan jouw essentie.

We werken met systemisch werk via het lichaam, ritueel, stilte en de kracht van de seizoenen. Persoonlijke en professionele ontwikkeling raken elkaar — niet door meer te doen, maar door dieper aanwezig te zijn.

Alchemie is geen doel, maar een gevolg.
Stilte en samenzijn vormen de bron.

⸻

Voor wie

Voor vrouwen die:
• willen leven en werken vanuit hun natuurlijke ritme
• behoefte hebben aan herijking, bedding en richting
• ruimte willen maken voor wat wil rijpen, verschuiven of loslaten
• professioneel met anderen werken en zichzelf willen blijven voeden

Je hoeft niets te worden.
Alleen bereid te zijn om te luisteren.

⸻

Opzet van de dag

Zondag | 10:00 – 17:00
Met een zachte nazit tot ± 18:00

Elke dag bevat:
• een systemische en lichaamsgerichte reis
• eenvoudige rituele vormen, afgestemd op het seizoen
• momenten van stilte, inquiry, beweging, creatie en klank
• een gedragen vrouwenveld van bedding en spiegeling
• werkvormen die doorwerken in je dagelijks leven en praktijk

⸻

De vier seizoensdagen

Lente – Ontluiken
Oost
Wat wil geboren worden?
Waar dient zich nieuwe beweging aan?

Zomer – Voluit leven
Zuid
Wat vraagt om expressie en helderheid?
Waar mag jij zichtbaar zijn?

Herfst – Oogst en loslaten
West
Wat neem je mee?
Wat mag rusten of eindigen?

Winter – Verstilling en grond
Noord
Waar hoor je thuis?
Wat draagt je wanneer het stil wordt?

Een cyclische reis

Terug naar de Essentie is een uitnodiging om te leven in cycli.
Om niet steeds opnieuw te beginnen,
maar te verblijven in wat er al is.

We nemen tijd voor:
• jouw verticale lijn
de verbinding tussen lichaam, hart en ziel
• jouw plek in het grotere geheel
• wat wil zakken, rijpen of loslaten
• wat zich vanzelf wil ontvouwen

Er is ruimte voor stilte, beweging en woorden,
en voor dat wat geen woorden nodig heeft.

⸻

Werken vanuit eenvoud

We laten concepten los.
Wat overblijft is:
• aanwezigheid
• aandacht
• het lichaam als ingang
• de natuur als spiegel
• het veld als dragende bedding

Ik werk met systemisch werk via het lichaam, eenvoudige rituele vormen en afgestemde momenten van verstilling.
Altijd luisterend naar wat zich in de groep en in het moment laat zien.

⸻

Voor wie

Deze dagen zijn voor vrouwen die verlangen naar:
• vertraging en verdieping
• thuiskomen in zichzelf
• leven vanuit een natuurlijk ritme
• eenvoud met diepgang

Je hoeft niets te kunnen of te weten.
Alleen bereid te zijn om aanwezig te zijn bij wat er is.

In deze training staat aanraking centraal, uiteraard alleen met toestemming. Geven, ontvangen en spiegelen. Dit alles met als doel: laat los wat niet meer dient, kom thuis in je lijf en omarm je essentie. LEEF!

De Overgangster

Zij die ruimte maakt voor wat komt, door afscheid te nemen van wat geweest is

Er is een vrouw
die niet langer vasthoudt
en toch alles omhelst.

Zij loopt niet vooruit
en blijft ook niet achter.
Zij is de adem tussen in en uit.

Zij maakt ruimte.
Voor stilte.
Voor het niet-weten.
Voor het verdwijnen.

Zij is de vrouw
van het oplossen,
het vervagen,
het overgaan.
Niet omdat ze verlaat,
maar omdat ze transformeert.

Ze is niet de dood.
En ook niet het leven.
Zij is de drempel.
De poortwachter.
De zachte tussenruimte
waarin iets oplost,
om elders als zaad
weer op te duiken.

De Overgangster weet:
Afscheid is niet het einde.
Het is een eerbetoon.
Een dankritueel.
Een fluistering naar dat wat was:
“Jij hoort erbij. En nu laat ik je vrij.”

Zij draagt het vermogen om te rouwen zonder te bezwijken,
om leegte niet als verlies maar als belofte te zien.

Ze neemt afscheid van rollen, maskers, liefdes, levensfases,
en zelfs van delen van zichzelf –
zonder zichzelf te verliezen.

Haar kracht?
Ze durft niet alleen iets af te sluiten,
maar ook het nieuwe nog niet te weten.
Ze neemt plaats in het schemergebied
waar de ziel haar richting hervindt.

Terug naar de Essentie
is geen programma om te volgen,
maar een plek om te herinneren.

Liefs uit Lies,
Ilma